گرانبها در دست كودك ، وسيله‌اى براى بازى است و در نظر او ارزشى ندارد و به ارزانى آن را از دست مىدهد . جواهرهاى گرانقيمت و پربها در جهان داراى اسم است و يكى از گوهرهاى نامى دنيا توسّط شخص رهگذرى كشف شد ، در حالى كه بچّه‌ها با آن در حال بازى بودند و در مقابل چيز بى ارزشى آن رابه دست آورد . شخصيّت انسان هم همين است ، اگر براى آن ارزش قائل باشد به آسانى نمىفروشد . قرآن در اين زمينه مىفرمايد ، در عالم هستى بعد از ذات پاك الهى چيزى گرانقيمت‌تر از انسان نيست و دليل آن اين است كه همه چيز براى انسان خلق شده : « خَلَقْتُ الأشْيَاءَ لِأجْلِكَ وَ خَلَقْتُكَ لِأجْلِى ؛ همهء اشيا را براى تو خلق كردم و تو را براى خودم خلق كردم » « 1 » و بالاترين مخلوقات خدا ( فرشتگان ) بر انسان سجده كردند « فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ؛ پس همهء ملائكه بر آدم سجده كردند » « 2 » ، از اين جا قيمت و ارزش انسان روشن مىشود . علاوه بر اين تمام اشيا براى انسان مسخّر شده‌اند ؛ يعنى همهء آنها براى انسان كار مىكنند كه نشان دهندهء مقام انسان است . حال اگر گوهر نفس را بشناسيم آن را در مقابل شهوات زودگذر و مقامات بىارزش دنيايى نمىفروشيم ، ولى اگر ارزش خود را نشناسيم ،

--> ( 1 ) جواهر السنيّه ، ص 361 . ( 2 ) سورهء حجر ، آيهء 30 .